Çocuklar’a İnanın!

En çıkmaz zamanda birileri çıkıp bağırarak söyler “Çocuklar inanın! İnanın çocuklar!”
YANLIŞ!
Şimdi çocuklar size sesleniyor.
Çocuklara inanın, inanın büyükler!
Sonda söyleyeceğimi başta söyleyeyim. Çok bilmiş büyüklerimiz belki bir heyecanla tecrübelerinin arasında bu konuşmanın içeriğinin varlığına inanıyorlardır ve kısa keserler okumayı. (Şair burada giydiriyor. Daha dur!)
Çocuksunuzdur. Bir yerde bir şey görmüşsünüzdür. Hatta öyle görmüşsünüzdür ki hayal kurmaya başlamışsınızdır. İstersiniz. Olmaz. Çünkü bir büyük tecrübelerine dayanarak size bunun aslında o kadar iyi olmadığını anlatır. Alt metinde aslında der ki; hayal kurmak olmaz.
Biraz büyürsünüz, okul seçecek çağ… Hayal kurarsınız. Sanatçı olacaksınızdır ve çok bilmiş bir abi çıkar size neyi nasıl yapamayacağınızı anlatır. Kendisi aslında ne sanatçı olmuştur ne başka bir b*k. Bildiği tek şey başaramamak olduğundan size de nasıl başaramayacağınızı anlatır.
Genetik okumak istersiniz, derler ki “O işin Türkiye’de geleceği yok, aç kalırsın” Bunu söyleyenler de yine ilkokul mezunudur. Kimse de çıkıp Türkiye’de bu iş nasıl para kazanılacak bir şekle sokulur onu anlatmaz.
Mezun olursunuz. Farklı bir iş yapmak istersiniz. Tecrübe sarhoşu bir komşu çıkar; “Sigortalı bir iş bul. Zamanla yükselirsin.” der. Anlatamazsınız herkesin yükseğinin başka olduğunu.
İştesinizdir, bir şeyler ters gidiyordur ve değişiklik yapmanız gerektiğini düşünürsünüz. 30 Sene aynı yerde çalışıp emeklilik için yaşının dolmasını bekleyen bir b*ka tüy dikememiş Hikmet emmi “Şımarıklık bununki. Bak, herkes işsiz.” der. Ve kötünün iyi bir seçenek olmadığını anlatamazsınız.
Nasıl olduysa kenarda üç kuruş birikmiştir, keyif zamanı geldi diye düşünürsünüz, araba almak istersiniz. “Araba bakmak ev bakmaktır” der bakkal Kamil, paranın keyif için kazanıldığını anlatamazsınız.
Her zaman tecrübe sarhoşu bir büyük çıkar ve size neyi nasıl yapamayacağınızı anlatır.
Abiler, ablalar inanın! Çocuklara inanın! İşte o zaman güzel günler göreceğiz, güneşli günler…