Yaşıtları eğlenirken onlar çalıştılar

23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı nedeniyle Çerkezköy Belediyesi tarafından organize edilen 2’nci çocuk şenliği renkli görüntülerin yanı sıra, düşündüren görüntülere de sahne oldu. Çocuk Şenliğinde yüzlerce minik öğrenci bayramın tadını çıkartırken, aralarından bazıları ise yaşıtlarının aksine çalışmak zorunda kaldı.
Çerkezköy Havadis- Çerkezköy Belediyesi tarafından düzenlenen Çocuk Şenliği’nde yaşıtları eğlenirken çalışmak zorunda kalan bazı çocuklar, ülkemizdeki çocuk işçi sorununu hatırlattı.
ALKAN, TURGUT VE YUSUF
İsimleri Alkan, Yusuf ve Turgut olan üç çocuk, vardı karşımızda. Elleri ayakkabı boyasından siyahlaşmış üç çocuk. Yaşıtları doyasıya eğlenirken onlar kahvehane önünde ayakkabı boyuyorlar. Üçü de birbirinin amcaoğlu oluyormuş, kuzenler. En küçükleri Aktan 14 yaşında ve ilköğretim 7. Sınıf öğrencisiymiş. Turgut ve Yusuf ise 15 yaşında ilköğretim 8.sınıfta öğrenim görüyor. Okul dışında bu ayakkabı boyama sandığı ile para kazanmak için çalışıyorlar. Şenliğin yapıldığı yerde müsaadelerini isteyerek haberlerini yapmak istediğimi belirterek “Röportaj yapalım mı?” diye sordum. “Olur, yapalım ağabey” dediler.
4 YILDIR AYAKKABI BOYUYORLAR
Alkan ayakkabı boyama sandığının başında, amcaoğlu Yusuf ve Turgut ise hemen yanı başında duruyor. Genellikle Alkan ile konuşsak ta sıcak sohbetimize Yusuf ve Turgut ta eşlik ediyor.
– Kaç yıldır ayakkabı boyuyorsun?
Alkan: Dört yıldır yapıyoruz ağabey. Çünkü dört yıl önce Muş’tan geldik, köyden geldik buraya ve geldiğimizden beri ayakkabı boyacılığı yapıyoruz. Bunlar (Turgut ve Yusuf’u göstererek) benim amcaoğlu oluyor onlar da ayakkabı boyuyorlar.
– Okul ne durumda, derslerinizi aksatıyor musunuz?
Alkan: Yok ağabey aksatmıyoruz. Okul çıkışında ve tatillerde çalışıyoruz. Derslerimiz iyi durumda.
– Büyüyünce ne olmak istiyorsunuz? Hedefiniz ne?
Alkan: Ben polis olacağım. Çünkü sokaklarda çok kötü insanlar var. Çok kötü şeyler oluyor. Suçluları yakalayacağım.
Yusuf: Ben de polis olacağım.
Turgut: Ben doktor olacağım ağabey. Çünkü yaşlılara yardım edeceğim. İyileştireceğim.
– Kışın soğuk havalarda da çalıştınız mı?
Alkan: Çok soğuk olduğu zaman çıkmadık ama kışın da çalışıyoruz. Çalışmak zorundayız. Para kazanıyoruz ne yapalım?
Turgut: Kışın ayakkabı boyuyoruz. Ama yaz gelince, okullar kapanınca pazarlarda çalışıyorum ben. Bu yıl Alkan ile Yusuf’ta benimle gelecek, pazarda çalışacaklar.
– Az önce oyun parkında futbol oynuyordunuz. Yaşıtlarınız hala devam ediyorlar oynamaya. Siz de bir günlüğüne ara verseniz çalışmaya olmaz mı?
Alkan: Olmaz ağabey. Çalışmamız lazım bizim. Yeter bu kadar az da olsa oynadık, şimdi çalışmalıyız. Yoksa kızarlar bize.
TEŞEKKÜRLER!
Daha küçük yaşta ekmek kavgasına düşmüş bu birbirinden yakışıklı ve kocaman yüreği olan çocuklara sarılarak teşekkür edip yanlarından ayrıldım. Çünkü onlar üç kişi değiller. Çerkezköy’ün, bu ülkenin ve dünyanın her yerinde onlar gibi çocuk yaşta çalışmak zorunda olan bir sürü çocuk var. Ve tüm çocuk yaşta çalışanlar gibi onlar da karşılaştıkları sorunlara karşı hayat mücadelesi veriyorlar.  Daha çocuk yaşta alın teriyle para kazanmanın onurunu ve gururunu yaşıyorlar. Bizimle sohbet edip bizi onurlandırdığınız için; teşekkürler Alkan, teşekkürler Yusuf, teşekkürler Turgut. Teşekkürler çocuklar.