Leyla, vurdu gol oldu…

“Kaptan Fatma topu aldı…pas verebileceği arkadaşlarını aradı… Sağ açıkta Dilan’ı boşta gördü… Fatma… Fatma topu Dilan’la buluşturdu.. Gerilerden gelen Narin atağa destek verdi… Gülizar atağı kesti… Narin geri döndü… Arzu’nun baskısı var… Narin, en geriye, kalecisi Ezgi’ye bıraktı topu… Funda geldi, Ezgi’yi rahatsız etti.. Ezgi uzun bir degajla en ilerideki arkadaşı Hülya’yı gördü.. Hülya.. Hülya, Ceren’i geçti, yardımına gelen Cansu’ya baktı.. Cansu çok uygun bir pozisyonda top bekledi.. Hülya, Hatice’yi gördü.. Hatice, Cavidan’ı geçti.. Kaleyi tam karşısına aldı.. Hatice şut mu deneyecek?… Bir çalım da Yeşim’e attı.. Şut denemedi… Boştaki Zeynep’i gördü.. Tehlike olabilir.. Verdi pasını.. Zeynep!.. Zeynep.. Vurursa gol olur..”

Yabancı geldi isimler değil mi? Çünkü hep Ahmet’in çalımlarına, Okan’ın paslarına, Aykut’un şutlarına, Zafer’in müthiş kurtarışlarına âşinasınız, bu yaşa kadar hep onları izlediniz, onları bildiniz..

Bu yaştan sonra Fatma’nın pasları, Zehra’nın şutları, Nurdan’ın kurtarışları tuhaf gelir, hatta olmayacak bir hayali kurgu gibi gelir..

Ayşe, degaj yapamaz, Sevil topu göğsünde yumuşatamaz, Canan, rövaşata yapamaz, Semra topu çatala takamaz zannediyorsunuz, değil mi?

Değil işte!.. Çünkü artık kadınlarımız, kızlarımız futbol da oynuyorlar… Çokta güzel oynuyorlar.. Ligleri var.. Erkekler kadar sert değil ama oldukça başarılılar…Sertlik yok, kartlık hareketler çok az, kavga yok, tükürme yok, tekme yok, çekme yok.. Çok, çok keyifli..

Diğer yandan, kadınlarımızın futbolu da başarıyor olmaları, toplumumuz adına, ülkemiz adına, kadınlarımız adına daha da keyif ve gurur verici..

Ben, mümkün olduğunca, FB Tv’den, Fenerbahçe Kadın Futbol Takımı’nın maçlarını takip ediyorum.. Hem keyif alıyorum hem de gurur duyuyorum..

Kadınlar ofsaytı biliyor beyler!.. Haberiniz olsun..