Çerkezköy güzel şehir, sahili de yok, turisti de!

1999 yılının Kasım ayıydı sanırım. Okuldan eve geldim ve babam Çerkezköy’e taşınacağımızı söyledi. ‘Bi dur dedim, nereden çıktı şimdi Çerkezköy? Hem Çerkezköy neresi? Benim okul nolcak? Arkadaşlar falan…’ diyecektim ki kamyonda buldum kendimi… Tabi ki kimse sormadı fikrimi bana. Yüklendik eşyaları, çıktık yola.
Yolda sorabildim ‘Çerkezköy nerede?’ diye. ‘İstanbul’da’ dedi babam. Gelince anladım Tekirdağ’da olduğunu… Neden taşınıyoruz diye soramadım…
Aradan 15 yıl geçti, geçen gün okuduğum bir yazı sayesinde daha yeni anladım neden Çerkezköy’e taşındığımızı! Çünkü Yalova’da sahil ve turist vardı ve bunlar çok kötü şeylerdi.
Sahil ve turistin olduğu yerde Ramazan Ayı’nın manevi atmosferini bile yaşayamıyorduk! Zaten o yüzden 7,4’lük depremle cezalandırılmıştı kocaman sahil şeridi… Sahil ve turistin olduğu yer iflah olmazdı…
Ama Çerkezköy öyle miydi? Mis gibi sanayi kenti… Sahili de yok, turisti de! On numara yaşanıyordu Ramazan’ın manevi atmosferi…
Fakat zamanla Çerkezköy’de bozuldu… Ramazan Ayı’nda sokakta dondurma yalayanı mı dersin, sigarasıyla geometrik şekiller çıkaranı mı? Belki araştırılsa, camiye ayakkabıyla giren bile vardır maazallah. Nihayetinde bunlar yaşandı ülkemizde.
Sahili ve turisti nedeniyle Yalova’dan göç etmiş bir insan olarak tüm Çerkezköy’ü uyarmak istiyorum. Böyle giderse, bu kez sadece biz değil, hepimiz taşınmak zorunda kalabiliriz Çerkezköy’den…
NOT; Geçen gün okuduğum yazı ile Yalova’da deprem sonrası bazı kafalar tarafından dağıtılan, (Deprem, açık saçık giyinen dinsizler yüzünden oldu) tarzında bildiriler, müthiş benzerlik gösteriyor. Oysa depremin ve yaşanan ölümlerin nedenini binlerce kez anlatmıştı jeolog ve şehir plancıları!
Ömer Hayyam’a ait bu güzel dörtlükle sizlere veda ederken, sahilsiz ve turistsiz günler diliyorum, sağlıcakla kalın…
Sen sofusun, hep dinden dem vurursun,
Bana da sapık, dinsiz der durursun
Peki, ben ne görünüyorsam o’yum
Ya sen? ne görünüyorsan o musun?”