Bir Şiir Bir Şair: Ece Ayhan

                                                                                                                                                                                                            Tam adıyla Ece Ayhan Çağlar, 10 Eylül 1931’de, babasının mal müdürlüğü yaptığı Datça’da doğdu. 1938 yılında ilkokula Eceabat’ta başladı. İkinci sınıfı Çanakkale’de, üçüncü sınıfı Karagümrük’te okudu ve ilk öğrenimini orada tamamladı. Ortaokulu, Vefa Lisesi’nin karşısında bulunan Zeyrek Ortaokulu’nda, liseyi ise daha sonraları Beyoğlu Lisesi ve İstanbul Atatürk Erkek Lisesi olarak da anılmış Taksim Lisesi’nde okudu. 1953’te Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi’nde başladığı Yüksek öğreniminden 1959’da mezun oldu. 1962’de Deniz Hafize Hanım’la evlendi. Mezun olduktan sonra kaymakamlık ve belediye başkanlığı gibi görevlere atandı. Yedek Subay olarak tamamladığı askerlik görevinden sonra bir süre daha kaymakamlık yaptı. “Hırçın Şair” olarak anılan Ece Ayhan 1966’da devlet memurluğu görevinden ayrılarak yeniden İstanbul’a yerleşti. Birçok dergide, ansiklopedide ve yayın evinde; yazarlık, redaktörlük ve müdürlük yaptı. 1968’ de eşini kaybetti. 1974’ten ölümüne kadar ise beynindeki tümörün yol açtığı pek çok hastalıkla mücadele etti. İkinci Yeni şiir akımının öncü şairlerinden olan Ece Ayhan, 12 Temmuz 2002’de İzmir’de hayatını kaybetti. 16 Temmuz 2002’de Eceabat’ta toprağa verildi.
      Ölümünün 14’üncü yılında, saygı ve rahmetle…
     MEÇHUL ÖĞRENCİ ANITI
Buraya bakın, burada, bu kara mermerin altında
Bir teneffüs daha yaşasaydı,
Tabiattan tahtaya kalkacak bir çocuk gömülüdür
Devlet dersinde öldürülmüştür.
Devletin ve tabiatın ortak ve yanlış sorusu şuydu:
– Maveraünnehir nereye dökülür?
En arka sırada bir parmağın tek ve doğru karşılığı:
– Solgun bir halk çocukları ayaklanmasının kalbine!dir.
Bu ölümü de bastırmak için boynuna mekik oyalı mor
Bir yazma bağlayan eski eskici babası yazmıştır:
Yani ki onu oyuncakları olduğuna inandırmıştım
O günden böyle asker kaputu giyip gizli bir geyik
Yavrusunu emziren gece çamaşırcısı anası yazmıştır:
Ah ki oğlumun emeğini eline verdiler.
Arkadaşları zakkumlarla örmüşlerdir şu şiiri:
Aldırma 128! İntiharın parasız yatılı küçük zabit okullarında
Her çocuğun kalbinde kendinden büyük bir çocuk vardır.
Bütün sınıf sana çocuk bayramlarında zarfsız kuşlar gönderecek.