Bir Şiir Bir Şair: Ümit Yaşar Oğuzcan

22 Ağustos 1926’da Tarsus’ta doğan şair, 1946 yılında Eskişehir Ticaret Lisesi’ni bitirip Türkiye İş Bankası’na bankacı olarak girerek Adana, Ankara ve İstanbul’da çalıştı. Halkla İlişkiler Müdür Yardımcısı olarak görev yaparken hizmette otuz yılını doldurunca kendi isteğiyle Haziran 1977’de emekliye ayrılarak İstanbul’da kendi adını taşıyan bir sanat galerisi kurdu. Şiir hayatına 1940’da Yedigün Şairleri arasında başlayan ve birçok eserle birlikte toplam 50 kitap çıkaran Oğuzcan, 1973 yılında büyük oğlu Vedat Oğuzcan’ın vefatı üzerine, hayatın boşluğu, ölüm ve acı gibi derinliklere, öz ve biçim yoğunlaştırmalarına yönelerek şairlik başarısını daha etkili, aruzla yazdığı rubailerinde gösterdi.

İyi ki doğdun Ümit Yaşar Oğuzcan…

Affet Beni Dünya
Bugün bütün iyi kalpliliğim üzerimde
Cümle düşmanlarımı affettim
Yediğim meyvalardan
Kokladığım çiçeklerden af diliyorum
Yerde yürürken gördüğüm
Sebepsiz kanına girdiğim
Zevk için öldürdüğüm
Böceklerden af diliyorum
Dağdan, topraktan, taştan
Evlattan, akrabadan, arkadaştan
Yağan yağmurdan, doğan güneşten
Denizlerden, göklerden af diliyorum
Yıllardır kahrımı çeken kadından
Ondaki yaşamak ümidinden
Baba evinden, ana sütünden
Yediğim ekmeklerden af diliyorum
Kadrini, kıymetini bilmediğim
Hayali ile bahtiyar olmadığım
Otuz yıl arayıp bulmadığım
Geleceklerden af diliyorum