Bizi şu an olduğumuz insan yapan bir sürü insan oldu hepimizin hayatında.
Zaten insanlar hayatımıza bu yüzden girer; bizi olduğumuz kişi yapmak için.
Daha sevgi dolu,
Daha acımasız,
Daha vefalı,
Daha vicdansız,
Daha takıntılı,
Daha umursamaz…
Tam ‘‘Oldum’’ deriz, biri çıkar biraz daha katar, biraz daha eksiltir…
İnsan ne yaparsa yapsın ‘‘tam’’ olmuyor demek ki.
Yaşam sürdükçe birileri bizi olduğumuz insan yapmaya devam ediyor.
Bu yüzden, yıllar sonra yeniden gördüğümüz insanlara ‘‘Çok değişmişsin.’’ diyoruz.
Aslında değişmiyor, biraz daha ‘‘kendi’’ oluyor sadece.
Olduramadıkça daha çok oluyoruz belki de.
Biz farkında olmasak da hepimiz birbirimize görünmez iplerle bağlıyız ve tanıdığımız herkesin hayatımıza girmesinin, hayatımızdan çıkmasının bir sebebi var.
Eh, ne diyelim;
Olduğumuz insan olmamıza sebep olan, olacağımız insan olmamıza sebep olacak herkese teşekkür edelim.
Oldurdukça, olduramadıkça, var oldukça yeni biri olacağız işte.
Öyleyse;
Merhaba yeni ben!